الان که دارم اینو مینویسم، چهار پنج روز از اون اتفاق مسخره که باعث شد دو شب و روز از بدترین شب و روز های زندگیم رو بگذرونم میگذره. و اگه فکر کردید که تالمات روحی و درد عشق باعث این قضیه شده، باید بگم که سخت و شدید در اشتباهید. قضیه از این قراره (هر چند نمی دونم واسه چی دارم اینجا میگمش) که به خاطر اشتباه یکی از همکارا دستم خیلی ناجور شکست.و خیلی ناجور یعنی در حد بیرون زدن استخون از پوست و اینجور مسائل. نکته جالب اینجا بود که من خونسردترین فرد تو صحنه حادثه بودم و همونطور که دراز کشیده بودم و سعی میکردم دستم رو ثابت نگه دارم به کسایی که بالا سرم بال بال میزدن میگفتم که چه کارایی انجام بدن. و چ

می خواهمت چنانکه شب خسته خواب را می جویمت چنانکه لب تشنه آب را محو تو ان چنانکه ستاره به چشم صبح یا شبنم سپیده دمان آفتاب را بی تابم آنچنانکه درختان برای باد یا کودکان خفته به گهواره تاب را بایسته ای چنانکه تپیدن برای دل یا آنچنانکه بال ِ پریدن عقاب را حتی اگر نباشی ، می آفرینمت چونانکه التهاب بیابان سراب را ای خواهشی که خواستنی تر ز پاسخی با چون تو پرسشی چه نیازی جواب را قیصر امینپور + نوشته شده در چهارشنبه هفتم تیر ۱۳۹۶ساعت 22:1 توسط |

خب، از اونجایی که واقعاً چیزی ندارم بگم، باید چیزهایی رو که قبلاً گفتم رو تکرار کنم (هر چند چیزی نگفتن رو ترجیح میدم در اینجور مواقع ولی چیزی خواهم گفت و نمیدونم چرا کلاً). بله، شاید در نگاه اول به نظر برسه که این فیلمایی که بهشون میگیم فیلمای تینیجری همشون مثل هم هستن و این حرفا که میشه گفت در واقع همینطور هم هست یه جورایی، ولی یه ریزه کاریهایی توشون هست بعضی وقتا که آدم خوشش میاد. بعلاوه اینجور فیلمها رو میشه در این شرایطی که من درونش هستم دید. و شاید از خودتون بپرسید که من در چه شرایطی هستم مگه. و من در جواب باید بگم در شرایطی که دوست ندارم هیچ کاری بکنم و حتی از این کار هم خسته شدهام و ای